Het is toch vreemd dat alle overlijdensberichten alleen maar positief zijn? Nooit eens iemand die de dode niet zo’n geweldig persoon vond.

Herman was een geweldige vader en echtgenoot.
Anja stond altijd klaar voor anderen.

In de realiteit was Herman helemaal niet zo’n geweldige vader en echtgenoot. Hij was bijna altijd aan het werk, en als hij dan eens thuis was, duurde het niet lang voor hij een heel kratje bier achterover had geslagen. De kinderen kregen eigenlijk helemaal geen aandacht van hem, zeker niet als de televisie aanstond, en zijn vrouw helpen met het huishouden en de opvoeding was er al helemaal niet bij. Eigenlijk was Herman gewoon een ongelooflijke klootzak. Jammer dat niemand dat dan aan de afdeling overlijdensberichten bij de plaatselijke krant schrijft.

En Anja stond helemaal niet altijd klaar voor anderen. Ze was gewoon een ontzettende bemoeial. Als ze er dan eindelijk achter was gekomen wat er met je aan de hand was, dan kon je er zeker van zijn dat de rest van de buren het binnen vijf minuten te weten zou zijn gekomen. Nee, Anja was een bemoeial en een roddeltante. Maar niemand die dat over haar zal schrijven, want over de doden niets dan goeds.

Nou, als mij ooit zou worden gevraagd om voor bepaalde mensen een overlijdensbericht te schrijven, dus voor mensen die ik op zijn zachtst gezegd niet zo aardig vind, dan zou dat niet zo’n vriendelijk bericht zijn. Jammer genoeg word je niet vaak gevraagd om voor mensen die je niet mag, een overlijdensbericht te schrijven. Ik geloof zelfs dat de overlijdensberichten voor de grootste slechteriken aardig zijn geweest.

30 april 1945 kregen wij te horen dat de heer Adolf Hitler,
onze Führer, een groot politicus en gepassioneerd kunstenaar,
veel te vroeg is gestorven.

Wij bij de NSDAP zullen nooit vergeten wat hij voor ons heeft
betekend. Hij zit voor altijd in ons hart, en we zullen proberen
zijn gedachtegoed voor eeuwig in leven te houden.

Zo zie je maar, dat je zelfs voor zo’n opperklootzak als Adolf Hitler, een aardig overlijdensbericht zou kunnen schrijven. Zullen er eigenlijk mensen betaald worden, om zulke aardige berichten over “belangrijke mensen” te schrijven? Er zullen namelijk toch echt wel belangrijke mensen zijn, waarover niemand iets goeds kan vertellen. Aan de andere kant, heeft iedereen zo zijn familie, vrienden, kennissen, of sympathisanten. Dus zelfs voor mafkezen als Hitler, Bin Laden, en Sadam waren denk ik wel mensen te vinden die een aardig berichtje wilden schrijven.

6 reacties op “Over de doden niets dan goeds

  1. Een leuke gedachtengang, die je best nog wat verder uit kan werken.

    ‘Herman’s dood is eerder een opluchting dan een verlies. Hij was een egoïst en een eikel en we zijn blij dat we van hem verlost zijn.’

    1. Ja, ik zat er nog over na te denken om voor Herman en Anja, een “minder aardig” overlijdensbericht te schrijven. Maar ze waren eigenlijk meer voor de uitleg bedoeld, dat niet iedereen een mooi overlijdensbericht verdient.

  2. Hallo,ik ben beginnend schrijfster,en vind dit eigenlijk niet kunnen…omdat ik van mening ben,dat elk mens kan veranderen voor dat die sterft,mocht dit niet zo zijn,dan ligt dat oordeel niet bij ons,maar bij God.Elk mens wat doe ooit heeft gedaan in zijn of haar leven zal bij de hemelpoort berecht worden.Ik als gelovige vind dat je bij zulke mensen niet teveel tekst en uitleg moet gaan geven op hun grafsteen.Alleen de nodige informatie zoals een naam geboortedatum,overlijdensdatum,niks meer niks minder,ook kun je hun advertentie sober schrijven,de familie kan hier een bepaalde mening over hebben,maar dan kun je zeggen dat het beleid van de advertenties sober is,aangezien er iemand is overleden die niet zo positief in het leven stond,bij zichzelf en de omgeving.Dit behoort wel altijd in overleg te moeten gaan met de desbetreffende persoon die de begravenis regelt.Mocht er wel meer tekst en uitleg bij moeten van de desbetreffende persoon die alles regelt,kun je daar bv extra kosten voor berekenen.Aangezien ikzelf heb gewerkt bij een uitvaartverzekering kan ik hier nu weer een goed antwoord op geven.

    1. Vraag me af wat je eigenlijk niet vindt kunnen: deze column of het schrijven van een “negatief” overlijdensbericht? In het geval van deze column, kan ik alleen maar zeggen dat je het niet te serieus moet nemen. Ik heb deze tekst geschreven kort nadat ik het nieuwe boek van Hendrik Groen had gelezen.

      Maar om even een gedeelte van je reactie aan te halen: Ik geloof niet, tenminste niet in hetgeen wat in de boeken is geschreven. Ik geloof dat er meer is, maar dat is het dan ook. Ik weet niet, en geloof dat er ook niemand is die het wel weet, wat er na dit leven op ons wacht. In dat opzicht vind ik het ook heel makkelijk gedacht, dat het oordeel bij God zou liggen.

      Wat ik echter al zei, moet je dit bericht meer met een korreltje zout nemen. Gewoon wat gedachten over overlijdensberichten, die in me opkwamen na het lezen van een boek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *